Αδεξιοσ φονοσ

«Συγγνώμη, ήμουν αδέξιος στον πρώτο μου φόνο», διάβασε στο σημείωμα, δίπλα στη μαχαιρωμένη γυναίκα. Κοίταξε το χαρτί από την πίσω πλευρά, αν έγραφε κάτι. Τίποτα.

«Πάλεψε για τη ζωή της», είπε ο ιατροδικαστής και έδειξε τα νύχια της.

«Άφησε τίποτα άλλο εκτός από το σημείωμα;» ρώτησε και σκούπισε το πρόσωπό του με το μαντίλι του.

Ο ιατροδικαστής τού έγνεψε αρνητικά. «Σαν να παίζει μαζί μας. Μάλλον θα γίνει κι άλλος φόνος», του είπε και ξανακοίταξε το πτώμα.

«Θα δείξει», του πέταξε ενώ κατευθυνόταν προς την κουζίνα. Σάρωσε με το βλέμμα του το δωμάτιο. Όλα έδειχναν να είναι στη θέση τους. Σαν να διέκρινε μια σταγόνα αίμα στο πάτωμα, δίπλα στον νιπτήρα. Κοίταξε τριγύρω, έσκυψε και τη σκούπισε με το μαντήλι.